Οι δυσχέρειες στις αποκρατικοποιήσεις στην ενέργεια

Πριν καν ξεκινήσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και κινδυνεύει να εκτροχιασθεί. Κάτι που δεν οφείλεται μόνο στις αντιδράσεις των εργαζομένων, αλλά κυρίως σε μία σειρά νομικών και διοικητικών κωλυμάτων, τα οποία όχι τυχαία έχουν κατά καιρούς και με μεγάλη μεθοδικότητα εμφυτευθεί στο λειτουργικό μηχανισμό των ΔΕΚΟ, ακριβώς για να τις προστατέψουν από μελλοντικές προσπάθειες ιδιωτικοποίησης.
Κ. Ν. Σταμπολής, Αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας Ν.Α. Ευρώπης (ΙΕΝΕ)

Πριν καν ξεκινήσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και κινδυνεύει να εκτροχιασθεί. Κάτι που δεν οφείλεται μόνο στις αντιδράσεις των εργαζομένων, αλλά κυρίως σε μία σειρά νομικών και διοικητικών κωλυμάτων, τα οποία όχι τυχαία έχουν κατά καιρούς και με μεγάλη μεθοδικότητα εμφυτευθεί στο λειτουργικό μηχανισμό των ΔΕΚΟ, ακριβώς για να τις προστατέψουν από μελλοντικές προσπάθειες ιδιωτικοποίησης. Αρχής γινομένης με τη ΔΕΗ, όπου η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, μέσω του προέδρου της Ν. Φωτόπουλου, έχει δηλώσει ότι «δεν θα επιτρέψει την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή», το πρόβλημα δεν έγκειται τόσο στην πώληση του 17%, πράγμα που εγγυάται την καταστατική μειοψηφία στο Δημόσιο, αλλά στην επόμενη μέρα.

Οι νέοι μέτοχοι θα κινδυνεύουν να βρεθούν εγκλωβισμένοι σ' ένα όχημα την πορεία του οποίου ουδόλως θα μπορούν να ελέγξουν. Για αυτό, σύμφωνα με χρηματιστηριακούς κύκλους, θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο το εγχείρημα της διάθεσης του 17% λόγω του αμφίβολου επενδυτικού ενδιαφέροντος. Αντίθετα, θα υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον εάν το ποσοστό πώλησης αυξάνετο άνω του 25%, έτσι ώστε να υπάρξει πλήρης έλεγχος της επιχείρησης από τους μετόχους της σε συνεργασία με το στρατηγικό επενδυτή, που αναπόφευκτα θα αναδειχθεί μέσω αυτής της διαδικασίας.

Ενα δεύτερο και πλέον ακανθώδες θέμα που θα προκύψει από την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ είναι η αντιμετώπιση του ασφαλιστικού. Η έως σήμερα ενίσχυση του ΟΑΠ-ΔΕΗ από τον κρατικό προϋπολογισμό, βάσει του Ν. 2773/99, ο γνωστός νόμος Βενιζέλου, που επέτρεψε τη μετοχοποίηση της ΔΕΗ, έχει ξεπεράσει τα 5,0 δισ. ευρώ, με προοπτική να εκταμιευθούν ακόμη τόσα ή και περισσότερα χρήματα την επόμενη δεκαετία. Είναι λογικό ότι σε μία ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ ουδεμία κυβέρνηση θα δεχθεί τη διαιώνιση αυτού του ιδιόρρυθμου καθεστώτος, το οποίο συνιστά έμμεση επιδότηση της επιχείρησης.

Όχι άσχετη με τη ΔΕΗ είναι η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, όπου το κράτος κατέχει το 65% και τα ΕΛ.ΠΕ. το 35% των μετοχών, με τη ΔΕΗ, ελέω της μακροχρόνιας σύμβασης που είχε με την επιχείρηση, να κατέχει option για ένα 30% του μετοχικού κεφαλαίου. Η σύμβαση, όμως, έληξε το 2009 με το κάθε μέρος να έχει αποκομίσει σημαντικά οφέλη, αλλά το option παρέμεινε. Η ΔΕΠΑ επιθυμεί διακαώς την υπογραφή μίας νέας μακροχρόνιας σύμβασης με τη ΔΕΗ, η οποία και εξακολουθεί να είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της. Μία τέτοια σύμβαση δεν έχει υπογραφεί ακόμη, παρά τις διαπραγματεύσεις των τελευταίων 18 μηνών, καθώς υπάρχουν σοβαρές αποκλίσεις μεταξύ των δύο εταιρειών ως προς το θέμα της τιμής.

Όμως, η ύπαρξη μίας τέτοιας σύμβασης θεωρείται συνθήκη sine qua non για την επιτυχή πώληση του 35% των μετοχών της ΔΕΠΑ και ασφαλώς η ΔΕΗ (βλέπε ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ) δεν πρόκειται να συναινέσει στην υπογραφή μίας τέτοιας σύμβασης παρά μόνο με απόλυτα συμφέροντες για τη ΔΕΗ όρους και με απαίτηση για εξάσκηση του option. Όπως παρατηρούν παράγοντες της αγοράς που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ο μόνος τρόπος για την εξασφάλιση της πολυπόθητης σύμβασης, γιατί χωρίς αυτή η αποτίμηση της ΔΕΠΑ μειώνεται δραματικά, είναι η εξεύρεση φόρμουλας για μία ικανοποιητική αποζημίωση της ΔΕΗ με καταβολή μετρητών ώστε να παραιτηθεί από το option. Σε διαφορετική περίπτωση η ΔΕΠΑ θα παραμείνει μία κρατικά ελεγχόμενη εταιρεία.

Και φθάνουμε στα ΕΛ.ΠΕ. όπου το Δημόσιο κατέχει ένα 35,47% των μετοχών. Παρά το γεγονός ότι τα ΕΛ.ΠΕ. δεν συμπεριλαμβάνονται σήμερα στον κατάλογο αποκρατικοποιήσεων. Θεωρείται πολύ πιθανό ότι η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να δρομολογήσει πολύ σύντομα την πώληση των μετοχών της στα ΕΛ.ΠΕ. για καθαρά εισπρακτικούς λόγους. Εκτιμάται ότι η πώληση της κρατικής συμμετοχής στα ΕΛ.ΠΕ. θα μπορούσε με τη σημερινή αξία της μετοχής να αποφέρει στο Δημόσιο ακόμη και 850 εκατομμύρια ευρώ.

Τα δε επιχειρήματα της κυβέρνησης περί διατήρησης της κρατικής συμμετοχής στις ενεργειακές επιχειρήσεις, αλλά και ευρύτερα, ώστε να μην απεμποληθεί το δημόσιο συμφέρον, όσο και η πρόσφατη τοποθέτηση της υπουργού ΠΕΚΑ Τίνας Μπιμπίλη περί «ανάγκης να παραμείνουν οι βασικές υποδομές σε στρατηγικούς τομείς (ιδίως της ΔΕΗ) υπό δημόσιο έλεγχο», δεν συγκινούν ουδόλως την τρόικα, η οποία επιμένει σε πλήρεις (100%) και γνήσιες αποκρατικοποιήσεις.

Posted in: ΕΝΕΡΓΕΙΑ,ΝΟΜΟΙ