Πρώτον, το γεγονός ότι για τις περισσότερες κατηγορίες των εργαζομένων οι συμβάσεις έχουν λήξει από την... 1/1/2010 και έχει παρέλθει το 6μηνο της μετενέργειάς τους που κατοχύρωνε το ύψος των βασικών μισθών και των επιδομάτων τουλάχιστον για τους ήδη απασχολούμενους (οι νεοπροσλαμβανόμενοι, ούτως ή άλλως, δεν «καλύπτονται»). Κατοχυρωμένοι είναι μόνο οι αμειβόμενοι με τα κατώτατα όρια των μισθών και των ημερομισθίων της νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (υπεγράφη τον Ιούλιο) οι ναυτεργάτες και οι εργαζόμενοι στον κλάδο των ξενοδοχείων (έχουν υπογράψει κλαδικές συμβάσεις) όσοι έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης (όπως η ΟΤΟΕ η οποία, ωστόσο, αντιμετωπίζει πρόβλημα με την πρόταση των διοικήσεων των τραπεζών για περικοπές αμοιβών) καθώς και όσοι έχουν προσφύγει στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας.
Δεύτερος παράγοντας είναι η ανάγκη για τη διατήρηση, μέσα σε συνθήκες κρίσης και λόγω της απουσίας συλλογικής ρύθμισης με ευθύνη και των συνδικάτων, των θέσεων εργασίας με όποιο μισθολογικό ή άλλο κόστος. Η κατάσταση αυτή, όπως παραδέχονται συνδικαλιστικά στελέχη, «ευνοεί» παραχωρήσεις εκ μέρους των εργαζομένων που είναι είτε η παροχή της ίδιας εργασίας με χαμηλότερη αμοιβή είτε η αποδοχή, με ατομικές συμφωνίες, χειρότερων όρων εργασίας.
«Παράθυρο» για μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα



0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου