Δευτέρα, Δεκεμβρίου 09, 2013
Έκπληξη αλλά και προβληματισμό ως προς το που αποσκοπεί η επικοινωνιακή τακτική της ΔΕΗ μετά την έκδοση της απόφασης της διαιτησίας με το Αλουμίνιο, εκφράζει σύσσωμη η ενεργειακή αγορά. Και αυτό επειδή η συνεχής δημοσιοποίηση κοστολογικών στοιχείων και «μελετών», που κατά την άποψή της ΔΕΗ ενισχύουν τις θέσεις της για το κόστος ηλεκτροπαραγωγής, εν τέλει την εκθέτουν και προκαλούν παρενέργειες, με κόστος για την ίδια τη δημόσια επιχείρηση.
Μία από τις επικοινωνιακές κινήσεις της ΔΕΗ προς την κατεύθυνση αυτή, είναι η έκδοση δελτίου τύπου με το οποίο σχολιάζει δημοσίως (άλλο ένα ερώτημα αναπάντητο ακόμη) την απόφαση της διαιτησίας με το Αλουμίνιο.
Σε αυτό εμφανίζει δικά της κοστολογικά στοιχεία για τη λιγνιτική παραγωγή, σύμφωνα με τα οποία το μέσο κόστος της, χωρίς απόδοση κεφαλαίων, το 2012 διαμορφώθηκε σε 50,8 ευρώ η μεγαβατώρα (1.000 κιλοβατώρες). Ωστόσο κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, οι προσφορές που υπέβαλλε στον ημερήσιο ενεργειακό προγραμματισμό (pool) για την παραγωγή της από λιγνιτικές μονάδες, κατά μέσο όροαντιστοιχούσαν σε 33 ευρώ.
Με τη δημοσιοποίηση του ποσού των 50,8 ευρώ ως κόστους λιγνιτικής μεγαβατώρας, η ΔΕΗ κατάφερε τα εξής:
Πρώτον, ομολογεί ότι παρανομεί, αφού ο Κώδικας Συναλλαγών απαγορεύει ρητά στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, να κάνουν προσφορές κάτω από το ελάχιστο μεταβλητό τους κόστος.
Δεύτερον, ότι ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό στη δημιουργία, αλλά και στη μεγέθυνση του ελλείμματος του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ που τηρεί ο Λειτουργός της Αγοράς-ΛΑΓΗΕ. Ο λόγος είναι ότι μέχρι να τροποποιηθεί πρόσφατα ο μηχανισμός υπολογισμού της αμοιβής που αντιστοιχεί στις ΑΠΕ για την ενέργεια που προσφέρουν στο σύστημα, εισέπρατταν πολύ μικρότερο ποσό, λόγω της χαμηλής τιμής που διαμορφώνονταν στο σύστημα.
Οπότε ο Λογαριασμός ΑΠΕ, είχε να καλύψει πολύ μεγαλύτερη διαφορά, ανάμεσα στην τιμή που εισέπρατταν οι ΑΠΕ από το σύστημα και στις συμβολαιοποιημένες τιμές ανά τεχνολογία (αιολικά, φωτοβολταϊκά κ.λπ.) Αν δηλαδή ένας παραγωγός αιολικού προσέφερε μία μεγαβατώρα ηλεκτρικής ενέργειας στο σύστημα, την ώρα που η τιμή ήταν τεχνητά χαμηλά στα 40 ευρώ, θα πληρώνονταν τα 40 ευρώ απευθείας από το σύστημα και τα υπόλοιπα 47, μέχρι τα 87 ευρώ που είναι η συμβολαιοποιημένη τιμή για τα αιολικά, από τον ειδικό λογαριασμό ΑΠΕ.
Αν όμως η τιμή του συστήματος ήταν υψηλότερη τότε ο λογαριασμπός ΑΠΕ θα είχε να καλύψει μικρότερη διαφορά. Αρκεί να σημειωθεί ότι το 2012, με βάση τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ, η λιγνιτική παραγωγή ανήλθε σε περίπου 28 εκατομμύρια μεγαβατώρες, οπότε η διαφορά των 17 ευρώ επιβάρυνε με δεκάδες εκατομμύριατο λογαριασμό ΑΠΕ.
Έτσι εξ αιτίας και της «υποκοστολόγησης» (σ.σ. τα εισαγωγικά επειδή κανείς δεν ξέρει τελικά ποια νούμερα της ΔΕΗ είναι πραγματικά) της λιγνιτικής παραγωγής, ΡΑΕ και ΥΠΕΚΑ υποχρεώνονταν να αυξάνουν το τέλος ΕΤΜΕΑΡ που επιβαρύνει τους καταναλωτές και να μειώνουν τις ταρίφες με τις οποίες αμείβονται οι ΑΠΕ.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει το Euro2day.gr, οι συλλογικοί φορείς των παραγωγών ΑΠΕ, προετοιμάζονται να προσφύγουν στο ΥΠΕΚΑ και στη ΡΑΕ, με αίτημα να υπολογιστούν ακριβώς οι επιπτώσεις που είχε η υποκοστολόγηση της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ στο έλλειμμα του λογαριασμού ΑΠΕ, ώστε να μην επιμερισθούν στους παραγωγούς, στο πλαίσιο της αναμενόμενης αναμόρφωσης των αμοιβών τους.
(Μ. Καϊταντζίδης, Euro2day, 9/12/2013)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου